....หลังจากได้พักผ่อนกันมาเด็มที่แล้ว เริ่มต้นเช้าวันใหม่กันอย่างสดชื่น ทานอาหาร
มื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย ก็มีการประชุม แบ่งงาน ส่วนนึงจัดกิจกรรมนันทนาการให้น้อง
อีกส่วนก็สร้างโรงอาการให้น้อง
....วันแรกของการสร้างโรงอาหาร เราต้องทำการปรับพื้นที่กันยกใหญ่ เพราะพื้นดิน
บริเวณโรงอาหาร ก่อนหน้านี้เป็นดิน ไม่ได้เทพื้นไว้ เป็นหลุมเป็นบ่อ และก็สูงต่ำไม่
เท่ากัน จากนั้นก็เริ่มขุดหลุมเพื่องลงเสา
....อีกส่วนนึงก็พากันไปตัดไม้ เพื่อนำมาทำเป็นโครงในการเทพื้นปูน โครงหลังคา
โดยมีชาวบ้านนำทางไป และมีสมาชิกจาก อบต. อีกหลายท่านมาช่วยออกแรง
....หลังจากขุดหลุมกันเรียบร้อย ก็ได้เวลาลงเสา โดยเราก็มีการโห่เอาฤกษ์เอาชัยกัน
อย่างพร้อมเพรียง และแน่นอนว่าเรื่องมาตรฐานก็เป็นสิ่งสำคัญ เราได้อาจารย์คอย
ควบคุมดูแลงานอย่างใกล้ชิด วัดระดับน้ำ วัดระยะห่างอย่างละเอียดเลยทีเดียวค่ะ
....ลองไปดูทางฝ่ายนันทนาการกันบ้างดีกว่านะคะ ทางนี้ก็ไม่น้อยหน้าเลยทีเดียว มี
การจัดกิจกรรมให้น้องๆ ได้สนุกสนานกันอย่างเด็มที่ มีเกมส์แจกของรางวัล มากมาย
อาทิเช่นเกมส์เป่าลูกโป่งให้แตก ฝึกน้องๆจัดแถว และกิจกรรมท่อง ก-ฮ น้องๆคนไหน
ท่องได้หรือไม่ได้ ก็ได้ของรางวัลกันไปอย่างทั่วถึงทุกคนเลยค่ะ
....พอถึงช่วงเวลา พักเที่ยง พวกเราก็ทำอาหารเลี้ยงน้องๆ ก็เป็นอาหารพื้นๆ คือข้าวผัด
และหมูทอด แต่มองดูจากการกินของน้องๆแล้ว ดูน่าเอร็ดอร่อยมากๆ เลยค่ะ
....คุณครูเล่าให้ฟังว่า น้องๆไม่ค่อยได้ทานอาหารแปลกๆใหม่ๆ ขนมก็ไม่ค่อยได้ทาน
เพราะทางบ้านน้อง ไม่มีเงินซื้อ ขนาดผงซักฟอกซักผ้า ยังไม่มีเงินซื้อเลยค่ะ ดิฉัน
จึงไม่แปลกใจเลยที่เห็นเสื้อผ้าน้องเลอะเทอะแบบนี้ พอได้ฟังแล้วก็กระจ่างทันทีว่า
เด็กๆชาวเขาเค้าไม่ได้ไม่รักษาความสะอาด แต่เค้าไม่มีเงินจะซื้ออย่างพวกเรานั่นเอง
....กลับไปดูที่ฝ่ายก่อสร้างโรงอาหารกันบ้างดีกว่านะคะ ช่วงบ่ายเร่งมือทำกันเต็มที่
เพราะตั้งเป้ากันไว้ว่า จะขึ้นโครงหลังคาให้เสร็จ ไม่งั้นก็ไม่นอน ก็ทำกันอยู่จนดึกอีก
เช่นเคยค่ะ คืนนั้นก็ประมาณ 2 ทุ่มเศษ ขึ้นหลังคาเส็จไปส่วนนึง เทปูนเสร็จไปอีกส่วน
มองหน้าสมาชิกชาวค่ายแล้วเนี่ย รู้เลยค่ะว่าน้องๆเหนื่อยกันมากๆ บางคนหมดแรง
ได้แผลติดตัวกันไป บางคนก็ถึงไม่สบายเลยทีเดียว แต่พวกเราก็ยังยิ้ม เพราะมีเด็กๆ
คอยให้กำลังใจตลอด น้องๆอยู่กับเราจนเราทำงานเสร็จทุกวัน คอยส่งรอยยิ้มและ ทำ
ให้พวกเราหัวเราะกับท่าทางน่ารัก ของน้องๆได้ตลอดเวลาเลยทีเดียวค่ะ
....เช้าวันที่ 12 วันสุดท้ายของการทำงานของพวกเรา เหลืองานอีกมากมายรอเราอยู่
เราก็เร่งมือทำกันแต่เช้าตรู่ วันนี้ไม่มีการแยกชาย-หญิง แล้วล่ะค่ะ ผู้หญิงเราก็พามา
ขนปูน ขนทรายช่วยกันหมด เป็นภาพแห่งความสามัคคี ที่นานๆจะเได้เห็นทีเลยล่ะค่ะ
....ไม่ใช่แค่พวกเราเท่านั้นนะคะ ชาวบ้านก็มาช่วยเรากันเยอะเลย บางคนหอบลูกมา
ด้วยก็มี เห็นอย่างนี้แล้ว ครูอาสาอย่างพวกเราก็ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ทำงานแบกปูน แบก
ทรายเท่าไหร่ก็สู้แน่นอน ไม่นานงานของเราก็สำเร็จไปได้ด้วยดี เทปูน ขึ้นหลังคาไว้
เป็นที่เรียบร้อย
....พอถึงช่วงบ่าย เราก็มีพิธีมอบของบริจาคให้กับโรงเรียน และน้องๆ ของบริจาคของ
เรา ก็มีทั้งเสื้อผ้า เสื้อกันหนาว อุปกรณ์การเรียน หมอน ผ้าห่ม อาหารแห้ง อุปกรณ์
กีฬา ยารักษาโรค และอื่นๆอีกมากมายนับร้อยรายการเลยล่ะค่ะ
....น้องๆ ดีใจกันมากเลยค่ะที่ได้เสื้อผ้าใหม่ๆ แต่ละคนตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจ ที่ได้เห็น
และได้รับของจากพี่ๆ แต่ละคนยิ้มแย้ม ยกมือไหว้ขอบคุณ อย่างมีมารยาท
....ส่วนของบริจาคให้ชาวบ้านนั้นก็มีไม่น้อยอีกเช่นกัน แจกกันเป็นครัวเรือนไป ก็มี
ของใช้อุปโภค-บริโภค ที่จำเป็น เสื้อผ้า อาหารแห้ง ฯลฯ ซึ่งก็มีชาวบ้านมารอรับ
ของบริจาคนับร้อยคนทีเดียว
....หลังจากฝ่ายบริจาคทำงานบริจาคเสร็จ งานก่อสร้างของเราก็เสร็จสิ้นไล่เลี่ยกัน
พื้นเรียบร้อย หลังคาเรียบร้อย เหลือก็แต่เก็บรายละเอียดเท่านั้นเอง
....และแน่นอนว่าหลังจากทำงานเสร็จ เราก็ต้องตกแต่งกันซะหน่อย จริงมั้ยคะ ^^เราก็
เขียนป้ายโรงอาหารใหม่ให้น้องๆ โดยฝีมือของพี่ๆ ช่วยกันวาด ช่วยกันเขียน ช่วยกัน
ระบาย สุดฝือมือ
....หลังจากเสร็จกิจกรรม มอบสิ่งของและติดป้ายเรียบร้อยแล้ว เราต่างก็แยกย้ายกัน
เพื่อเตรียมกิจกรรมรอบกองไฟตอนเย็น ...... ทั้งเรา ทั้งชาวบ้านก็ตื่นเต้น เพราะต่างก็
มีการแสดงมาแลกกัน
....ค่ำคืนแห่งความอบอุ่นคืนสุดท้ายของเรา มีชาวบ้าน มีน้องๆซอแขระกลา และพี่ๆ
ครูอาสา มารวมตัวกันรอบกองไฟ เพื่อแลกเปลี่ยนการแสดง และมองของรางวัลอีก
เช่นเคย น้องๆมีระบำชาวเขา ชุด"เกี้ยวสาวซอแขระกลา" มาให้พี่ๆดู น้องใส่ชุดประจำ
เผ่ากระเหรี่ยง เต้นรำน่ารักๆ พร้อมกับร้องเพลงให้พวกเราฟัง ถึงแม้จะไม่มีแสงสี มี
แสงไฟอลังการ แต่ก็สวยงาม และน่าประทับใจจริงๆค่ะ
